Önce bir
“acaba?”
Bir ihtiyaç gözüme takılır.
“Bunu kolaylaştırabilir miyim?” derim.
Merhaba, ben Ömer
Bir fikir.
Gerçek bir şey.
Ben Ömer. Aklımdakileri tasarlıyor,
kodluyor ve çalışır hale getiriyorum.
FİKİRDEN ÇALIŞAN BİR ÜRÜNEBir düşünce,
Bir düşünce,
şeklini bulur.
Önce bir
Sonra ilk
çalışan sürüm.
Küçük bir parça tasarlar, kodlarım.
Fikir ekranda karşılığını bulur.
Biraz detay.
Çokça deneme.
Dener, geri bildirim alır, düzeltirim.
İçime sinene kadar geliştiririm.
işte, şimdi gerçek.Küçük başlar.
Küçük başlar.
İleri gider.
01 / 04
KAYDIRARAK YAKLAŞ ↓
01 / MEMNUN OLDUM
biraz da beni tanı :)Üniversite öğrencisiyim.
Merak ettiklerimi
deneyerek öğreniyorum.
“Acaba yapabilir miyim?”
diye başlıyor çoğu şey.
Sonra kendimi bir şeyler
denerken buluyorum.
Üniversitede okuyorum; bir yandan da kendi projelerimi geliştiriyorum. Yazılım ve tasarım en çok vakit ayırdığım alanlar. Ama hep ekran başında değilim: 3D yazıcıdan çıkan bir parçayı elime almak da çalışan bir kod kadar hoşuma gidiyor.
Ömer Özçelik02 / BİRAZ DA GÜNLÜK HALİM
Tek bir alana
sığamıyorum.
iyi ki de öyle :)Bir web sayfasının nasıl göründüğü de ilgimi çekiyor, arkasında nasıl çalıştığı da. Birini diğerinden ayırmayı pek sevmiyorum.
Genelde “bunu ben de yapabilir miyim?” diye başlıyorum. Bir uygulama kuruyorum, kodunu inceliyorum, bir şeyleri değiştiriyorum. Bazen kolayca ilerliyor; bazen bir hatayı çözmek bütün akşamı alıyor. O sırada öğrendiklerim de projenin bir parçası oluyor.
Sade ve özenli arayüzleri seviyorum. Gereksiz kalabalık yerine iyi seçilmiş bir yazı tipi, doğru boşluk ve yerinde bir hareket. Yaptığım şeyin sadece çalışmasını değil, kullanırken iyi hissettirmesini de istiyorum.
Ekranda bir şeyler.
Web uygulamaları, ortak çalışma araçları ve günlük hayatı kolaylaştıran küçük sistemler. React, Next.js ve Node.js ile projeler deniyor; Python ile de farklı fikirleri kurcalıyorum.
Bilgisayarımda bir laboratuvar.
Yerel modeller, Ollama ve kodlama araçlarıyla denemeler yapıyorum. Hazır bir aracı kullanmak kadar, nasıl çalıştığını anlamak ve kendi düzenime uydurmak da hoşuma gidiyor.
Gerçek dünyaya çıkan fikirler.
3D baskı ve elektronikle ilgileniyorum. Ekranda tasarlanan bir parçanın masamda durması başka bir his. Dijital bir fikrin fiziksel karşılığını görmek istiyorum.
Bir gün kendi ürünüm.
Yalnızca kod yazmayı değil, bir fikrin kimin işine yarayacağını da düşünüyorum. Küçük bir denemeyi kullanışlı bir ürüne dönüştürme tarafı beni heyecanlandırıyor.
şu sıralar...
Öğrenmek, kendi projelerime zaman ayırmak ve başladığım fikirleri biraz daha ileri taşımak arasında gidip geliyorum.
BENİM KÜÇÜK DÜNYAMEkranda başlar.
Ekranda başlar.
Hayata karışır.
YAZILIMTASARIMÜRETİM
hepsi aynı merakın peşinde.Bir fikre nasıl kapılıyorum?
Her şey bir
soruyla başlar.
“Bunu daha iyi yapabilir miyiz?” Merak ettiğim şeylerin peşinden gider, ilk çizgiyi atarım.
01 — MERAK ET02 — ŞEKİL VER03 — GERÇEKLEŞTİR
03 / FİKİR DEFTERİNDEN
henüz son noktayı koymadım...
Masamda neler var?
Bitmiş bir vitrin değil, devam eden bir yol.
codexa_
Birlikte bir şeyler yapmak.
Arkadaşlarla aynı yerde kod yazsak, bir yandan da konuşabilsek? Codexa fikri böyle bir ihtiyaçtan doğdu. Birlikte üretmeyi kolaylaştıracak bir editör üzerine düşünüyorum.
↳ Üzerinde çalışılan bir fikir
JARVIS /
Şu işleri biraz
kolaylaştırsak?
Her gün tekrarladığım küçük işleri bir asistana bırakma fikrini kurcalıyorum. JARVIS de bunun için bir deneme alanı. Bazen çalışıyor, bazen bana yeni bir şey öğretiyor.
↳ Denemeler ve geliştirmeler
04 / SEVDİĞİM TARAFI BU
En güzel kısmı,
kendin yapmış olmak.
Deneye deneye.
Bir dokümanı okumak başlangıç. Asıl öğrenme, ilk kez çalıştırdığımda ve neden çalışmadığını çözmeye başladığımda geliyor.
İçime sinene kadar.
Bir arayüzün hissi, bir tuşun yeri, bir geçişin ritmi. İyi çalışan şeylerin iyi hissettirmesi gerektiğine inanıyorum.
Bir de eline alınca.
3D baskı ve elektronikle uğraşmak, ekrandaki bir düşüncenin gerçek dünyada da bir karşılığı olabileceğini hatırlatıyor.
Bir proje, bir soru ya da sadece merhaba